Προβολή πηγαίου κώδικα για τη σελίδα Αγγλική Μεταρρύθμιση

Δεν έχετε την άδεια να τροποποιήσετε αυτή τη σελίδα, για τον ακόλουθο λόγο:
Η διεύθυνση IP σας βρίσκεται σε ένα εύρος που έχει αποκλειστεί σε όλα τα wiki του Ιδρύματος Wikimedia.
Ο αποκλεισμός έγινε από ‪JJMC89‬ . Ο λόγος που δίνεται είναι Open proxy/Webhost: See the help page if you are affected .
Έναρξη αποκλεισμού: 23:46, 19 Απριλίου 2024
Λήξη αποκλεισμού: 23:46, 19 Απριλίου 2027
Η τρέχουσα διεύθυνση IP σας είναι 18.116.239.8 . Το αποκλεισμένο εύρος είναι 18.116.0.0/16 .
Παρακαλούμε συμπεριλάβετε τις παραπάνω λεπτομέρειες σε όποια ερωτήματα κάνετε. Εάν πιστεύετε ότι έχετε αποκλειστεί κατά λάθος, μπορείτε να βρείτε πρόσθετες πληροφορίες και οδηγίες στην παγκόσμια πολιτική No open proxies παγκόσμια πολιτική.
Διαφορετικά, για να συζητήσετε τον αποκλεισμό, παρακαλούμε αναρτήστε ένα αίτημα για έλεγχο στο Meta-Wiki. ⧼wikimedia-globalblocking-blockedtext-mistake- email-steward⧽
Μπορείτε να δείτε και να αντιγράψετε τον κώδικα της σελίδας:
{{Αγγλικανισμός}}
Η '''Αγγλική Μεταρρύθμιση'''<ref name=KH8-RC-00/> ήταν μια σειρά γεγονότων στην [[Αγγλία]] του 16ου αιώνα με την οποία η [[Εκκλησία της Αγγλίας]] αποσπάστηκε από την εξουσία του [[Πάπας|Πάπα]] και της [[Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία|Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας]].

Αυτά τα γεγονότα συνδέονταν, εν μέρει, με την ευρύτερη διαδικασία της Ευρωπαϊκής [[Μεταρρύθμιση (θρησκεία)|Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης]], ενός θρησκευτικού και πολιτικού κινήματος το οποίο επηρέασε την άσκηση του [[Χριστιανισμός|Χριστιανισμού]] σε όλη την Ευρώπη κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου. Πολλοί παράγοντες συνεισέφεραν σε αυτή την διαδικασία: η παρακμή του [[Φεουδαλισμός|φεουδαλισμού]] και η άνοδος του [[Εθνικισμός|εθνικισμού]], η  άνοδος του [[Αγγλοσαξωνικό δίκαιο|κοινού δικαίου]], η εφεύρεση της [[Εκτυπωτική πρέσσα|εκτυπωτικής πρέσσας]] και η αυξημένη κυκλοφορία της [[Βίβλος|Βίβλου]], η μετάδοση της καινούργιας γνώσης και των ιδεών μεταξύ των διανοουμένων και της ανώτερης και μεσαίας τάξης. Όμως, οι διάφορες φάσεις της Αγγλικής Μεταρρύθμισης, η οποία επίσης κάλυψε την [[Ουαλία]] και την [[Ιρλανδία]], καθοδηγούνταν ευρέως από αλλαγές στην κυβερνητική πολιτική, στις οποίες η κοινή γνώμη βαθμιαία συγκατένευσε.

Βασισμένη στην επιθυμία του [[Ερρίκος Η' της Αγγλίας|Ερρίκου Η΄]] να ακυρώσει τον γάμο του, η Αγγλική Μεταρρύθμιση ήταν αρχικά περισσότερο ένα πολιτικό ζήτημα παρά μια θεολογική διαμάχη. Η πραγματικότητα των πολιτικών διαφορών μεταξύ Ρώμης και Αγγλίας επέτρεψαν στις αναπτυσσόμενες θεολογικές διαμάχες να έρθουν στο προσκήνιο.<ref name=scruton1996p470>Cf. "The Reformation must not be confused with the changes introduced into the Church of England during the 'Reformation Parliament' of 1529-36, which were of a political rather than a religious nature, designed to unite the secular and religious sources of authority within a single sovereign power: the Anglican Church did not until later make any substantial change in doctrine". Roger Scruton, ''A Dictionary of Political Thought'' (Macmillan, 1996), σελ.&nbsp;470.</ref>
Αμέσως πριν την ρήξη με την Ρώμη, ο Πάπας και οι γενικές σύνοδοι της εκκλησίας αποφάσιζαν το δόγμα. Το εκκλησιαστικό δίκαιο διεπόταν από τον κώδικα του κανονικού δικαίου με τελική δικαιοδοσία της Ρώμης. Οι εκκλησιαστικοί φόροι πληρώνονταν απευθείας στη Ρώμη και ο Πάπας είχε τον τελικό λόγο για τον διορισμό των επισκόπων. Η απόσχιση από τη Ρώμη έκανε τον [[Κατάλογος Άγγλων μοναρχών|Άγγλο μονάρχη]] [[Ανώτατος Κυβερνήτης|Ανώτατο Κυβερνήτη]] της Αγγλικής εκκλησίας με την "[[Πράξεις της Υπεροχής|Βασιλική Υπεροχή]]", έκτοτε καθιστώντας την [[Εκκλησία της Αγγλίας]] επίσημη εκκλησία της χώρας. Οι δογματικές και νομικές αντιδικίες εναπόκεινταν πλέον στον μονάρχη, και από τον παπισμό αφαιρέθηκαν τα έσοδα και ο τελικός λόγος στον διορισμό των επισκόπων.

Η δομή και η θεολογία της εκκλησίας ήταν ζήτημα άγριας διαμάχης επί γενεές. Αυτές οι αντιδικίες τελικά έληξαν με ένα πραξικόπημα (την "[[Ένδοξη Επανάσταση]]") το 1688, από την οποία αναδύθηκε μια εγκατεστημένη εκκλησία και ένας αριθμός [[Αντικομφορμισμός|αντικομφορμιστικών]] εκκλησιών των οποίων τα μέλη αρχικά υπέστησαν διώξεις οι οποίες σταμάτησαν με την πάροδο του χρόνου, όπως συνέβη και με την σημαντική μειονότητα ανθρώπων που παρέμειναν Ρωμαιοκαθολικοί στην Αγγλία, η εκκλησιαστική οργάνωση των οποίων παρέμεινε παράνομη [[Η Καθολική Εκκλησία στην Αγγλία και την Ουαλία#Δέκατος Ένατος Αιώνας|μέχρι τον 19ο αιώνα]].

== Παρασκήνιο ==

===Ρόλος του Ερρίκου Η΄ και βασιλικοί γάμοι===
[[Αρχείο:Hans Holbein, the Younger, Around 1497-1543 - Portrait of Henry VIII of England - Google Art Project.jpg|thumb|left|150px|Ο Βασιλιάς [[Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας]].]]
[[Αρχείο:Catalina de Aragón, por un artista anónimo.jpg|thumb|right|Η [[Αικατερίνη της Αραγονίας]], πρώτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄.]]
Ο [[Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας|Ερρίκος Η']]<ref name=KH8-RC-00>[http://www.bbc.co.uk/history/british/tudors/english_reformation_01.shtml The English Reformation by Professor Andrew Pettegree]</ref> ανήλθε στον Αγγλικό θρόνο το 1509 στην ηλικία των 17. Έκανε έναν δυναστικό γάμο με την [[Αικατερίνη της Αραγωνίας]], χήρα του αδελφού του, Αρθούρου, τον Ιούνιο 1509, λίγο πριν την στέψη του κατά το Μέσο του Θέρους (Midsummer's Day). Αντίθετα με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν κρυψίνους και συντηρητικός, ο νεαρός Ερρίκος εμφανίστηκε ως η επιτομή της ιπποτικότητας και της κοινωνικότητας· ως ενεργός Καθολικός, συμμετείχε μέχρι και σε πέντε [[λειτουργία|λειτουργίες]] την ημέρα (εκτός της περιόδου του κυνηγιού)· έχοντας "δυνατό αλλά όχι απλοϊκό μυαλό", αφέθηκε να επηρεαστεί από τους συμβούλους του από τους οποίους δεν χωριζόταν ποτέ, την ημέρα ή την νύχτα· έτσι ήταν ευαίσθητος προς οποιονδήποτε ήταν κοντά του.<ref>Susan Brigden, ''New Worlds, Lost Worlds'' (Allen Lane 2000) p.&nbsp;109f. He "believed he that he could keep his own secrets... but he was often deceived and he deceived himself." (σελ.&nbsp;103)</ref> Μεταξύ των νεαρών συγχρόνων του και του Λόρδου Καγκελάριου, Καρδινάλιου [[Τόμας Γούλσεϊ]], υπήρχε ούτως μια κατάσταση εχθρότητας. Όσο ο Γούλσεϊ ήταν κοντά του, ο Καθολικισμός του Ερρίκου ήταν ασφαλής: το 1521 είχε υπερασπιστεί την [[Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία]] από τις  κατηγορίες περί [[αίρεση]]ς του [[Μαρτίνος Λούθηρος|Μαρτίνου Λούθηρουr]] σε ένα βιβλίο που έγραψε, πιθανώς με σημαντική βοήθεια από τον [[Τόμας Μορ]], με τίτλο ''The [[Defence of the Seven Sacraments]]'', γα το οποίο έλαβε τον τίτλο "Υπερασπιστής της Πίστης" (''[[Fidei Defensor]]'') από τον [[Πάπας Λέων Ι΄|Πάπα Λέοντα Ι΄]]. Οι εχθροί του Γούλσεϊ στην αυλή περιελάμβαναν εκείνους που είχαν επηρεαστεί από τις Λουθηρανικές ιδέες,<ref>Brigden, p.&nbsp;111</ref> μεταξύ των οποίων ήταν η ελκυστική, χαρισματική [[Άννα Μπολέυν]].

Η Άννα έφθασε στην αυλή το 1522, μετά από χρόνια στη Γαλλία όπου είχε εκπαιδευτεί από την Βασίλισσα Κλωντ της Γαλλίας, ως κυρία επί των τιμών της [[Αικατερίνη της Αραγωνίας|Βασίλισσα Αικατερίνη]], μια γυναίκα "γοητευτική, με στιλ και πνεύμα, με θέληση και αγριότητα που την καθιστούσαν  έτερον ήμισυ του Ερρίκου".<ref>Brigden, p.&nbsp;111. Her music book contained an illustration of a falcon pecking at a pomegranate: the falcon was her badge, the pomegranate, that of Granada, Catherine's badge.</ref> Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1520, ο Ερρίκος ήθελε να ακυρώσει τον γάμο του με την Αικατερίνη. Δεν είχε αποκτήσει αρσενικό διάδοχο που να επιβίωσε μέχρι την ενηλικίωση και ο Ερρίκος ήθελε έναν γιο για να διασφαλίσει την [[δυναστεία των Τυδώρ]]. Προτού ο πατέρας του Ερρίκου ([[Ερρίκος Ζ' της Αγγλίας|Ερρίκος Ζ']]) ανέλθει στο θρόνο, η Αγγλία είχε ταλανιστεί από [[Πόλεμοι των Ρόδων|εμφύλιο πόλεμο]] λόγω αντιμαχόμενων διεκδικητών του Αγγλικού στέμματος και ο Ερρίκος ήθελε να αποφύγει μια παρόμοια αβεβαιότητα στη διαδοχή.<ref>Robert Lacey, ''The Life and Times of Henry VIII'', (Book Club Associates, 1972), p.&nbsp;70</ref> Το μόνο επιβιώσαν τέκνο της Αικατερίνης ήταν η [[Μαρία Α' της Αγγλίας|Πριγκίπισσα Μαρία]].
[[Αρχείο:Anneboleyn2.jpg|thumb|left|[[Άννα Μπολέυν]], δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Η'.]]

Ο Ερρίκος ισχυριζόταν ότι η μη ύπαρξη αρσενικού διαδόχου οφειλόταν στο γεγονός πως ο γάμος του ήταν "συμφορά στα άτια του Θεού".<ref>Roderick Phillips, ''Untying the Knot: A Short History of Divorce'' (Cambridge University Press, 1991), p.&nbsp;20</ref> Η Αικατερίνη ήταν η [[Αρθούρος, Πρίγκιπας της Ουαλίας|σύζυγος του νεκρού αδελφού του]] και ο γάμος της με τον Ερρίκο ήταν συνεπώς ενάντια στις [[Βίβλος|βιβλικές]] διδασκαλίες ([[Λευιτικό]] 20:21)·<ref>Ο Τζον Φίσερ  πονηρά επεσήμανε ότι, σύμφωνα με το [[Δευτερονόμιο]], ένας άνδρας έπρεπε να παντρεύεται την χήρα του αδελφού του και δεν απαγορευόταν να το κάνει αυτό· see also St. Mark 12:18&nbsp;ff.</ref> Μια ειδική [[dispensation (Catholic Church)|dispensation]] from [[Pope Julius II]] had been needed to allow the wedding in the first place.<ref>Robert Lacey, ''The Life and Times of Henry VIII'', (Book Club Associates, 1972), p17</ref> Ο Ερρίκος ισχυριζόταν ότι αυτό ήταν λάθος και ότι ο γάμος του δεν ήταν ποτέ έγκυρος. Το 1527 ο Ερρίκος ζήτησε από τον [[Πάπας Κλήμης Ζ΄|Πάπα Κλήμεντα Ζ΄]] να ακυρώσει τον γάμο, αλλά ο Πάπας αρνήθηκε. Σύμφωνα με σχετικό Κανονικό νόμο της [[Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία|Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας]], ο [[Πάπας]] δεν μπορεί να ακυρώσει έναν γάμο με βάση ένα Κανονικό κώλυμα που είχε θεσπιστεί προηγουμένως. Clement also feared the wrath of Catherine's nephew, [[Holy Roman Emperor]] [[Charles V, Holy Roman Emperor|Charles V]], whose troops earlier that year had sacked Rome and briefly taken the Pope prisoner.<ref>T.&nbsp;A. Morris, ''Europe and England in the Sixteenth Century'', (Routledge 1998), p. 166.</ref>

Ο συνδυασμός των "τύψεων συνείδησης" και η έλξη του βασιλιά προς την [[Άννα Μπολέυν]] έκανε την επιθυμία του να απαλλαγεί από τη Βασίλισσά του επιτακτική.<ref>Brigden, p.&nbsp;114</ref> Η δίωξη του καγκελαρίου του Καρδιναλίου Γούλσεϊ το 1529 για [[praemunire]] (να θεωρήσει την εξουσία του Παπισμού ανώτερη από αυτή του Στέμματος), και ο επακόλουθος θάνατός του τον Νοέμβριο του 1530 καθ'οδόν προς το [[Λονδίνο]] για να απαντήσει σε κατηγορίες [[Εσχάτη προδοσία|εσχάτης προδοσίας]],<ref>[[Christopher Haigh]], p.&nbsp;92f</ref> άφησε τον Ερρίκο εκτεθιμένο στις συμβουλές τόσο των υποστηρικτών της Βασίλισσας, όσο και εκείνων που επιθυμούσαν την εγκατάλειψη της υποταγής στη [[Ρώμη]], για τους οποίους η ακύρωση του γάμου δεν ήταν παρά η αφορμή.

=== Κοινοβουλευτική συζήτηση και νομοθεσία ===
Το 1529 ο βασιλιάς συγκάλεσε [[Κοινοβούλια της Αγγλίας|Κοινοβούλιο]] για να αντιμετωπίσει την ακύρωση, ούτως φέρνοντας κοντά εκείνους που ήθελαν μεταρρύθμιση αλλά διαφωνούσαν για τη μορφή που έπρεπε να πάρει· έγινε γνωστό ως το [[Αγγλικό Μεταρρυθμιστικό Κοινοβούλιο|Κοινοβούλιο Μεταρρύθμισης]]. Υπήρχαν δικηγόροι που δυσανασχετούσαν με τα προνόμια που επέτρεπαν στον κλήρο να μαζεύει [[Λαϊκοί|λαϊκούς]] στις αυλές τους·<ref>Haigh, p.&nbsp;73</ref> υπήρχαν εκείνοι οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από τον Λουθηρανικό ευαγγελισμό και ήταν εχθρικοί προς την θεολογία της Ρώμης· ο [[Τόμας Κρόμγουελ]] ανήκε σε αμφότερες τις παραπάνω ομάδες. Ο Καγκελάριος του Ερρίκου, [[Τόμας Μορ]], διάδοχος του Γούλσεϊ, επίσης ήθελε μεταρρύθμιση: ήθελε νέους νόμους εναντίον των αιρέσεων.<ref>Brigden, p.&nbsp;116</ref>
[[Αρχείο:Cromwell,Thomas(1EEssex)01.jpg|thumb|Ο [[Τόμας Κρόμγουελ]], 1ος Κόμης του Έσσεξ (περ. 1485–1540), κορυφαίος υπουργός του Ερρίκου Η' την περίοδο 1532–40.]]

Ο Κρόμγουελ ήταν δικηγόρος και Μέλος του Κοινοβουλίου, ένας ευαγγελικός ο οποίος διέβλεψε τον τρόπο που το Κοινοβούλιο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να προωθήσει την Βασιλική Υπεροχή, την οποία ήθελε ο Ερρίκος, και τις ευαγγελικές πεποιθήσεις και πρακτικές που ο ίδιος και οι φίλοι του ήθελαν.<ref>MacCulloch, p.&nbsp;200</ref> Ένας από τους στενότερους φίλους του ήταν ο [[Τόμας Κράνμερ]], που σύντομα έγινε Αρχιεπίσκοπος.

Στο ζήτημα της ακύρωσης του γάμου, ουδεμία πρόοδος φαινόταν δυνατή: ο Πάπας φαινόταν φοβάται περισσότερο τον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε' παρά τον Ερρίκο. Η Άννα και ο Κρόμγουελ και οι σύμμαχοί τους ήθελαν απλά να αγνοήσουν τον Πάπα· αλλά τον Οκτώβριο 1530 μια συνάντηση κληρικών και δικηγόρων γνωμοδότησε ότι το Κοινοβούλιο δεν μπορούσε να εξουσιοδοτήσει τον αρχιεπίσκοπο να ενεργήσει ενάντια στην απαγόρευση του Πάπα. Ούτως ο Ερρίκος κατέληξε στον εκφοβισμό των ιερέων.<ref>Haigh, p.&nbsp;106</ref>

=== Ενέργειες του βασιλιά ενάντια στον Αγγλικό κλήρο ===
Έχοντας καταστρέψει τον Καρδινάλιο Γούλσεϊ, τον Καγκελάριό του, ο Ερρίκος Η' κατέληξε να εφαρμόσει σε όλο τον Αγγλικό κλήρο με το [[praemunire]] ώστε να διασφαλίσει την συμφωνία τους με την ακύρωση του γάμου. Το Praemunire, το οποίο απαγόρευε την υπακοή στην εξουσία ξένων ηγετών, υπήρχε από το 1392 (ως ''[[Statute of Praemunire]]'') και είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον ατόμων στην συνηθισμένη πορεία των δικαστικών διαδικασιών. Πλέον ο Ερρίκος, έχοντας πρώτα επιφορτίσει τους υποστηρικτές της Βασίλισσας Αικατερίνης, τον [[Επίσκοπος|Επίσκοπο]] [[Τζον Φίσερ]], τον [[Νίκολας Ου��στ]] και τον [[Χένρι Στάντις]] και τον [[αρχιδιάκονος του Έξετερ|αρχιδιάκονο του Έξετερ]] [[Άνταμ Τράβερς]], αποφάσισε πια να επεκταθεί σε ολόκληρο τον κλήρο.<ref>T.&nbsp;A. Morris, ''Europe and England in the Sixteenth century'', (Routledge, 1998), p.&nbsp;172.</ref> Ο Ερρίκος διεκδίκησε £100.000 από την [[Σύγκληση του Αγγλικού Κλήρου|Σύγκληση]] του [[Επαρχία του Καντέρμπουρι|Καντέρμπουρι]] της [[Εκκλησία της Αγγλίας|Εκκλησίας της Αγγλίας]] για να λάβουν χάρη, ποσό που δόθηκε από την Σύγκληση στις 24 Ιανουαρίου 1531. Ο κλήρος ήθελε η διάρκεια αποπληρωμής να επεκταθεί σε πάνω από μια πενταετία. Ο Ερρίκος αρνήθηκε. Η Σύγκληση ανταποκρίθηκε με την απόσυρση των πληρωμών τους συνολικά και απαίτησε ο Ερρίκος να συμφωνήσει σε συγκεκριμένες εγγυήσεις προτού συγκαταθέσουν να του δώσουν τα χρήματα. Ο Ερρίκος αρνήθηκε αυτές τις προϋποθέσεις, συμφώνησε μόνο σε μια πενταετή περίοδο αποπληρωμής και μετά, στην πληρωμή που ήθελε ο Ερρίκος να αποδεχθεί η Σύγκληση, προσέθεσε πέντε άρθρα:

# ότι ο κλήρος αναγνωρίζει τον Ερρίκο ως τον «μόνο προστάτη και Υπέρτατη Κεφαλή της Εκκλησίας και του κλήρου της Αγγλίας»<ref>Tanner ''Tudor Constitutional Documents'' (CUP) p.&nbsp;17 gives this as "their singular protector, only and supreme lord, and, as far as the law of Christ allows, even Supreme Head"</ref>
# ότι ο Βασιλιάς είχε πνευματική [[δικαιοδοσία]]
# ότι τα προνόμια της Εκκλησίας επιβεβαιώνονταν μόνο αν δεν αναιρούσαν το [[βασιλικό προνόμιο]] (''royal prerogative'') και τους νόμους του βασιλείου
# ότι ο Βασιλιάς απονέμει χάρη στον κλήρο επειδή παραβίασε το νόμο του praemunire και
# ότι οι [[λαϊκοί]] λάμβαναν επίσης χάρη.

=== Περαιτέρω νομοθετικές ενέργειες ===
Στο Κοινοβούλιο, ο Επίσκοπος [[Τζον Φίσερ]] υπερασπίστηκε την Αικατερίνη και τον κλήρο· είχε εισαγάγει στο πρώτο άρθρο την φράση "τόσο όσο ο λόγος του Θεού επιτρέπει".<ref>Brigden, p.&nbsp;118; Tanner</ref> Στη Σύγκληση, όμως, ο [[Ουίλλιαμ Ουόρχαμ|Αρχιεπίσκοπος Ουόρχαμ]] ζήτησε μια συζήτηση αλλά συνάντησε έκπληκτος σιωπή· τότε ο Ουόρχαμ είπε ότι "Αυτός ο οποίος ��ιωπά φαίνεται να συναινεί", στο οποίο ένας κληρικός απάντησε, "Τότε όλοι είμαστε σιωπηλοί." Η Σύγκληση συναίνεσε στα πέντε άρθρα του Βασιλιά και την πληρωμή στις 8 Μαρτίου 1531. Εκείνος το ίδιο έτος το Κοινοβούλιο πέρασε την [[Πράξη Συγχώρησης του Κλήρου 1531]].
[[Αρχείο:Thomas Cranmer by Gerlach Flicke.jpg|thumb|right|Ο [[Τόμας Κράνμερ]] (1489–1556), Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι του Ερρίκου και συντάκτης και συνδημιουργός του δύο πρώτων [[Βιβλίο της Κοινής Προσευχής|Βιβλίων της Κοινής Προσευχής]].]] 
Η απόσπαση της εξουσίας από τη Ρώμη προχωρούσε αργά αργά. Το 1532, ο Κρόμγουελ έφερε στο Κοινοβούλιο την ''[[Supplication Against the Ordinaries]]'', which listed nine grievances against the Church, including abuses of power and Convocation's independent legislative power. Finally, on 10 May, the King demanded of Convocation that the Church renounce all authority to make laws. Στις 15 Μαΐου, η [[Υποταγή του Κλήρου]] was subscribed, which recognised [[Acts of Supremacy|Royal Supremacy]] over the church so that it could no longer make [[canon law]] without royal licence—i.e., without the King's permission—thus emasculating it as a law-making body. (The Parliament subsequently passed this in 1534 and again in 1536.) Την επόμενη ημέρα ο Μορ παραιτήθηκε από Καγκελάριος, αφήνοντας τον Κρόμγουελ ως βασικό υπουργό του Ερρίκου. (Ο Κρόμγουελ ουδέποτε έγινε Καγκελάριος. Η δύναμη του αποκτήθηκε και χάθηκε μέσω των ανεπίσημων σχέσεων του με τον Ερρίκο.)

== Δείτε επίσης ==
* [[Θρησκεία στην Αγγλία]]
* [[Ιστορία της Αγγλίας]]
* [[Σκωτική Μεταρρύθμιση]]
* [[Reformation in Switzerland]]
* [[Διάλυση των Μοναστηριών]]
* [[Ο Ρωμαιοκαθολικισμός στην Αγγλία και την Ουαλία]]
* [[Cestui que]]
* [[Charter of Liberties]]
* [[Κονκορδάτο της Βορμς]]
* [[Statutes of Mortmain]]
* [[Συνωμοσία της Πυρίτιδας]]

== Παραπομπές ==
<references />

== Βιβλιογραφία ==
* Σούζαν Μπρίτζεν ''New Worlds, Lost Worlds'' (Allen Lane 2000)
* [[Πάτρικ Κόλλινσον]] and John Craig ''The Reformation in English Towns 1500-1640'' (Macmillan 1998)
* [[Α. Τζ. Ντίκενς]], The English Reformation (London) (2nd Ed. 1989)
* [[Ίμον Ντάφι]], ''The Stripping of the Altars: Traditional Religion in England 1400-1580'' (Yale, 1992).
* Eamon Duffy, ''Voices from Morebath'' (Yale 2001)
* [[Τζ. Ρ. Έλτον]], ''England Under the Tudors: Third Edition'' (Routledge, 1991).
* G. R. Elton, ''The Tudor Constitution: Second Edition'' (Cambridge University Press, 1982).
* Christopher Haigh, ''English Reformations: Religion, Politics, and Society under the Tudors'' (Oxford, 1993). [http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=16221552 online edition] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100420055859/http://www.questia.com/PM.qst?a=o |date=2010-04-20 }}
* Felicity Heal; ''Reformation in Britain and Ireland'' (Oxford UP, 2005) [http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=109904318 online edition] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100420055859/http://www.questia.com/PM.qst?a=o |date=2010-04-20 }}
* [[Στάνφορντ Λέμπεργκ]], ''The Reformation Parliament, 1529 - 1536'' (Cambridge University Press, 1970).
* [[Diarmaid MacCulloch]] ''[[Reformation: Europe's House Divided 1490 - 1700|Reformation]]'' (Allen Lane 2003)
*Diarmaid MacCulloch ''Thomas Cranmer'' (Yale 1996)
* Judith Maltby, ''Prayer book and People in Elizabethan and Early Stuart England'' (Cambridge 1998)
* Richard Wilkinson; "Thomas Cranmer: The Yes-Man Who Said No: Richard Wilkinson Elucidates the Paradoxical Career of One of the Key Figures of English Protestantism," ''History Review,'' 2010 [http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=5048524774 online edition]

=== Ιστοριογραφία ===
* Haigh, Christopher. "The Recent Historiography of the English Reformation," ''Historical Journal'' Vol. 25, No. 4 (Dec., 1982), pp.&nbsp;995–1007 [http://www.jstor.org/stable/2638647 in JSTOR]
*Marshall, Peter. "(Re)defining the English Reformation," ''Journal of British Studies,'' July 2009, Vol. 48#3 pp 564–586

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* ''The History of the Reformation of the Church of England'' by [[Gilbert Burnet]] (Oxford University Press, 1829): [http://www.archive.org/details/historyreformat02burngoog Volume I],[http://www.archive.org/details/historyreformat07burngoog Volume I, Part II], [http://www.archive.org/details/historyreformat06burngoog Volume II], [http://www.archive.org/details/historyreformat00burngoog Volume II, Part II], [http://www.archive.org/details/historyreformat04burngoog Volume III] [http://www.archive.org/details/historyreformat05burngoog Volume III, Part II]
* ''Ecclesiastical Memorials, Relating Chiefly to Religion, and the Reformation of It, and the Emergencies of the Church of England, Under King Henry VIII, King Edward VI, and Queen Mary I'' by [[John Strype]] (Clarendon Press, 1822): [http://www.archive.org/details/ecclesiasticalm05strygoog, Vol. I, Pt. I], [http://www.archive.org/details/ecclesiasticalm02strygoog Vol. I, Pt. II], [http://www.archive.org/details/ecclesiasticalm03strygoog Vol. II, Pt. I], [http://www.archive.org/details/ecclesiasticalm01strygoog Vol. II, Pt. II], [http://www.archive.org/stream/ecclesiasticalm04strygoog Vol. III, Pt. I], [http://www.archive.org/details/ecclesiasticalm00strygoog Vol. III, Pt. II]
* ''Annals of the Reformation and Establishment of Religion, and Other Various Occurrences in the Church of England, During Queen Elizabeth's Happy Reign'' by [[John Strype]] (1824 ed.): [http://www.archive.org/details/annalsofreformat11stry Vol. I, Pt. I], [http://www.archive.org/details/annalsofreformat0102stry Vol. I, Pt. II], [http://www.archive.org/details/annalsofreformat0201stry Vol. II, Pt. I], [http://www.archive.org/details/annalsofreformat0202stry Vol. II., Pt. II], [http://www.archive.org/details/annalsofreformat0301stry Vol. III, Pt. I], [http://www.archive.org/details/annalsofreformat0302stry Vol. III, Pt. II], [http://www.archive.org/details/annalsofreformat04stry Vol. IV]


{{Θέματα της Αγγλίας}}

[[Κατηγορία:Αγγλικανισμός]]
[[Κατηγορία:Ιστορία του Προτεσταντισμού]]
[[Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας]]
Πρότυπα που χρησιμοποιούνται σε αυτή την σελίδα:
Πρότυπο:Hlist/styles.css (επεξεργασία)
Πρότυπο:Sidebar with collapsible groups (επεξεργασία)
Πρότυπο:Webarchive (επεξεργασία)
Πρότυπο:Αγγλικανισμός (επεξεργασία)
Πρότυπο:Θέματα της Αγγλίας (επεξεργασία)
Πρότυπο:Πλαίσιο πλοήγησης (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Πρότυπο:Πτυσσόμενη μπάρα πλοήγησης (επεξεργασία)
Πρότυπο:• (επεξεργασία)
Module:Arguments (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Module:Navbar (επεξεργασία)
Module:Navbar/configuration (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Module:Navbar/styles.css (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Module:Navbox (επεξεργασία)
Module:Navbox/configuration (επεξεργασία)
Module:Navbox/styles.css (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Module:Sidebar (επεξεργασία)
Module:Sidebar/configuration (επεξεργασία)
Module:Sidebar/styles.css (επεξεργασία)
Module:TableTools (επεξεργασία)
Module:Webarchive (επεξεργασία)
Επιστροφή στη σελίδα Αγγλική Μεταρρύθμιση.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/wiki/Αγγλική_Μεταρρύθμιση"