H
Hh
H, h – ósmô lëtra pòdstawòwégò łacyńsczégò alfabétu, brëkòwónô prakticzno w kòżdim alfabéce na łacyńsczim spòdlim. Lëtra ta pòchòdzy òd grecczi lëtrë Eta (Η, η) i fenicczi het.
Nôczãscy òznôczô spółzwãk [h]. We wespółczasnëch jãzëkach mòże oznôczac równak téż regã jinëch zwãków, na przëmiôr [x], [ħ], [0̸], [ɦ], [ɥ], [ʜ].
W kaszëbsczim alfabéce je dwanôstą lëtrą[1].
Przëpisczi
[edicëjô | editëjë zdrój]- ↑
„Ùchwôlënk Nr 7/RKJ/10 z dnia 06-07-2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła”
, [w:] 
Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2010), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2010, s. 115. (kasz.)