Jump to content

concursatio

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

From concursō (to clash, rove) +‎ -tiō (noun formation suffix).

Noun

[edit]

concursātiō f (genitive concursātiōnis); third declension

  1. a disorderly motion, convergence, or meeting, especially of people
  2. a skirmish of lightly armed soldiers
  3. roving or itinerant travel
  4. (figurative) restlessness, anxiety

Declension

[edit]

Third-declension noun.

singular plural
nominative concursātiō concursātiōnēs
genitive concursātiōnis concursātiōnum
dative concursātiōnī concursātiōnibus
accusative concursātiōnem concursātiōnēs
ablative concursātiōne concursātiōnibus
vocative concursātiō concursātiōnēs

References

[edit]
  • concursatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • concursatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • concursatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.