Isaac Barrow
| Isaac Barrow | ||
|---|---|---|
 | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Titelatuur/graad | Divinitatis Doctor | |
| Volledige naam | Isaac Barrow | |
| Geboortedatum | oktober 1630 | |
| Geboorteplaats | Londen | |
| Overlijdensdatum | 4 mei 1677 | |
| Overlijdensplaats | Londen | |
| Beroep | theoloog, wiskundige, wiskundig historicus, natuurkundige, academisch docent, filosoof | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Universiteit van Cambridge (1649 – 1652),[1] Trinity College (1646 – 1649),[1] Felsted School (1640 – 1643),[1] Charterhouse School (1640)[1] | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | Wiskunde theologie | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Lid van | Royal Society (20 mei 1663) | |
| Prijzen en erkenningen | Fellow of the Royal Society (1663)[1] | |
Isaac Barrow (Londen, oktober 1630 – aldaar, 4 mei 1677) was een Engelse wiskundige en theoloog. Hij ontwikkelde een methode voor de bepaling van raaklijnen die voorafging aan de ontwikkeling van de differentiaalrekening door Isaac Newton.
Barrow studeerde aan de Universiteit van Cambridge. Van 1655 tot 1660 maakte hij een reis door verschillende landen in Europa, maar keerde terug naar zijn vaderland. Van 1663 tot 1669 was Barrow hoogleraar in de wiskunde aan Cambridge, waarna hij werd opgevolgd door Newton. Vervolgens werd Barrow docent aan het Trinity College in Cambridge (1672) en vicekanselier van de Universiteit van Cambridge (1675).
Zijn theologische werken werden door Alexander Napier (1859) en zijn wiskundige werken door William Whewell (1860) geredigeerd.