Michail Gromov

Michail Gromov
Persoonlijke gegevens
Titelatuur/graad	doctor in de Natuurkunde en Wiskunde
Geboorteplaats	Boksitogorsk
Beroep	wiskundige,[1] academisch docent, Chartered Building Surveyor
Academische achtergrond
Alma mater	Mathematics and Mechanics Faculty, St. Petersburg State University, Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg,[2] Petrisjoele
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	meetkunde, groepentheorie, wiskunde, differentiaalmeetkunde, analyse
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Royal Society, Noorse Academie van Wetenschappen en Letteren, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie (1989), Franse Academie van Wetenschappen, Academia Europaea (1993),[3] Hongaarse Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Russische Academie van Wetenschappen
Prijzen en erkenningen	Oswald Veblen-prijs (1981), Élie Cartan Prize (1984), Wolfprijs voor wiskunde (1993), Lobatchevski-prijs (1997),[4] Balzanprijs (1999), Nemmersprijs (2004), Bolyai-prijs (2005), Abelprijs (2009),[5] Kyotoprijs voor Algemene Wetenschappen (2002),[6] honorary doctor of the University of Neuchâtel (2009),[7] Buitenlands lid van de Royal Society (2011), Steele Prize for Seminal Contribution to Research (1997)[8]

Michail Leonidovitsj Gromov (Russisch: Михаил Леонидович Громов) (Boksitogorsk, 23 december 1943) is een Frans-Russisch wiskundige, die bekendstaat voor zijn belangrijke bijdragen aan verschillende deelgebieden van de wiskunde. Hij wordt op de eerste plaats als een meetkundige in de breedste zin des woord beschouwd.

Zijn stijl van meetkunde bedrijven heeft zowel een "grof" als een "fijn" oogpunt. Vaak analyseert hij asymptotische of grootschalige eigenschappen.

Gromov zijn invloed is het meest gevoeld in meetkundige groepentheorie, waar hij groepen van polynomiale groei heeft gekarakteriseerd en hij het begrip, hyperbolische groep heeft gecreëerd; de symplectische topologie, waar hij de pseudoholomorfe krommen introduceerde en de Riemann-meetkunde. Hij is echter ook heel diep in de analyse en de algebra gedoken, waar hij probleem vaak in "meetkundige" termen heeft geformuleerd. Zo is bijvoorbeeld, zijn homotopieprincipe (h-principe) over differentiaalrelaties de basis voor een meetkundige theorie van de partiële differentiaalvergelijkingen.

Gromov behaalde in 1973 zijn doctoraat in Leningrad, waar hij een leerling was van Vladimir Abramovitsj Rochlin. Hij is nu een permanent lid van IHÉS en daarnaast ook professor in de wiskunde aan de New York University.

• Nemmers-prijs (2004)
• Bolyai-prijs (2005)
• Abel-prijs (2009) “voor zijn revolutionaire bijdragen aan de meetkunde”

• Compactheidsstelling van Gromov
• Hyperbolische groep
• Systolische meetkunde
• Gromov-product

• (en) Gromov ontvangt Nemmers-prijs Notices of the American Mathematical Society, vol. 51, number 7
• (en) Marcel Berger, Ontmoeting met een meetkundige, Deel I, Notices of the American Mathematical Society, Volume 47, Number 2
• (en) Marcel Berger, Ontmoeting met een meetkundige, Deel II, Notices of the American Mathematical Society, Volume 47, Number 3

• (fr) Thuispagina op het IHÉS
• (en) Thuispagina op het NYU

Zie de categorie Mikhail Leonidovich Gromov van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.