concourir
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| concourir |
concourais |
concouru |
| derde groep | volledig | |
concourir
- onovergankelijk samenlopen; op hetzelfde punt bijeenkomen
- onovergankelijk op hetzelfde moment gebeuren; samenvallen; gelijktijdig plaatsvinden
- «Mais si selon Platon le roi par nature est un personnage si rare, combien de fois la nature & la fortune concourront-elles à le couronner.»[1]Maar als volgens Plato de (ideale) koning van nature zo een zeldzaam persoon is, hoeveel keren vallen natuur en lot dan samen om hem te kronen?
- «Mais si selon Platon le roi par nature est un personnage si rare, combien de fois la nature & la fortune concourront-elles à le couronner.»[1]
- onovergankelijk aan een concours deelnemen
- onovergankelijk samen aan iets bijdragen; samenwerken; samen hetzelfde doel nastreven
- [4] concourir à + infinitifbijdragen om ... te ...
- [4] concourir à quelque choseaan iets bijdragen
- ↑
Weblink bron “Du Contrat Social”, digitale editie gemaakt naar de eerste druk op de Franse Wikisource (1762), p. 170
