Przejdź do zawartości

Karwon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karwon
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C10H14O

Masa molowa

150,22 g/mol

Wygląd

bezbarwna lub jasnożółta ciecz

Identyfikacja
Numer CAS

[6485-40-1], (R)-karwon
[99-49-0], (S)-karwon

PubChem

16724, (R)-karwon
439570, (S)-karwon

Podobne związki
Podobne związki

limonen

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Karwonorganiczny związek chemiczny z grupy terpenów, podgrupy monoterpenów zaliczany do monocyklicznych nienasyconych ketonów terpenowych. Jest to bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 230 °C.

Ma jedno centrum chiralności i występuje w dwóch odmianach enancjomerycznych różniących się zapachem: (S)-(+)-karwon ma zapach kminku, a (R)-(–)-karwon – mięty[2].

Jest rozpowszechniony w przyrodzie. Np. (S)-karwon[2] wraz z (R)-limonenem[potrzebny przypis] są głównymi składnikami olejku kminkowego, a (R)-karwon występuje w mięcie zielonej[2]. (S)-Karwon otrzymuje się z olejku kminkowego przez ekstrakcję[3]. Można też go otrzymać przez destylację z parą wodną suszonych nasion kminku.

Oba enancjomery można otrzymać w sposób stereospecyficzny z odpowiednich enancjomerów limonenu[2]:

(S)-limonen → (S)-karwon
(R)-limonen → (R)-karwon

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Stosowany jest w medycynie (działa stymulująco na ośrodkowy układ nerwowy), a także do wyrobu perfum i lakierów, jako środek zapachowy.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4.
  2. a b c d Theodore J. Leitereg, Dante G. Guadagni, Jean. Harris, Thomas R. Mon, Roy. Teranishi, Chemical and sensory data supporting the difference between the odors of the enantiomeric carvones, „Journal of Agricultural and Food Chemistry”, 19 (4), 1971, s. 785–787, DOI10.1021/jf60176a035 [dostęp 2023-09-04] (ang.).
  3. karwon, [w:] Encyklopedia techniki. Chemia, Władysław Gajewski (red.), Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 312, OCLC 33835352.