Przejdź do zawartości

Thor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Thor
bóg burzy i piorunów, sił witalnych, rolnictwa patron ogniska domowego i małżeństwa
Ilustracja
Thor walczący z gigantami
(Mårten Eskil Winge, 1872)
Inne imiona

Donar, Thunor, Thuner, Thunar

Występowanie

Mitologia nordycka i germańska

Atrybuty

Młot Mjølner, ruda broda, magiczny pas i żelazne rękawice, zaprzęg, dąb[1]

Siedziba

Bilskirnir

Teren kultu

Skandynawia, Germania

Odpowiednik

*Perkʷūnos (praindoeuropejski)
Perkun (bałtyjski)
Perun (słowiański)
Zeus (grecki)
Jowisz (rzymski)
Pardźanja (wedyjski)
Purginepaz (mordwiński)

Rodzina
Ojciec

Odyn

Matka

Jörð

Żona

Sif

Dzieci

Modi (śmiały)
Magni (silny)
Thrud (siła)

Thor (ze staronord. Þórr, grom)[2] – jeden z głównych bogów nordyckich z dynastii Azów (syn Odyna i Jörð, małżonek Sif), odpowiednik południowogermańskiego Donara, bóg burzy i piorunów, sił witalnych[3][4], rolnictwa (jako sprowadzający deszcz odpowiedzialny za urodzaj). Patronował także małżeństwu i ognisku domowemu[5].

Thora uznawano za bardziej przychylnego ludziom niż Odyn – równie gwałtownego, ale mniej tajemniczego. Przedstawiano go zwykle z długą, rudą brodą oraz młotem[3][6] Mjöllnirem (symbolem jego siły) w ręku[5]. Drzewem poświęconym Thorowi był dąb. Podróżował rydwanem zaprzężonym w kozły, Tanngrisnir i Tanngnjóstr. Nie był tak przebiegły jak Odyn i zdarzało mu się wpaść w pułapkę (przykładem tego jest słynna przygoda Thora w gościnie u króla Utgardu, olbrzyma zwanego Skirnirem), ostatecznie jednak zawsze zwyciężał.

W czasie zmierzchu bogów Thor zabija węża Midgardu, wielkiego Jormunganda, lecz zginie zatruty jego jadem[7].

Od jego imienia pochodzi nazwa czwartku (jako „dzień Thora”) w języku duńskim, norweskim i szwedzkim (torsdag), farerskim (hósdagur/tórsdagur), fińskim (torstai), niderlandzkim (donderdag), niemieckim (Donnerstag) oraz staroangielskim (Þunresdæg) i współczesnym angielskim (Thursday)[8][9].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Magdalena Turowska-Rawicz, Robert Sypek, Mitologie świata - Ludy Skandynawskie, Tom 12, Wydawnictwo; Rzeczpospolita S.A., Warszawa 2007, str. 50-51
  2. M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 134.
  3. a b J. Sowińska, Tajemniczy świat mitologii nordyckiej – od powstania świata do zmierzchu bogów, „Zeszyty Naukowe Ruchu Studenckiego”, 1, 2016, s. 107-108.
  4. M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 136.
  5. a b M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 2, IW PAX, Warszawa 1994, s. 111.
  6. M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 2, IW PAX, Warszawa 1994, s. 77.
  7. Sylvia Browne, Lindsay Harrison, End Of Days: Predictions and prophecies about the end of the world, Hachette UK, 2010, ISBN 978-0-7481-1892-2.
  8. J. Sowińska, Tajemniczy świat mitologii nordyckiej – od powstania świata do zmierzchu bogów, „Zeszyty Naukowe Ruchu Studenckiego”, 1, 2016, s. 108.
  9. Thursday [online], Online Etymology Dictionary [dostęp 2017-11-18] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Thor, [w:] W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Świat Książki, Warszawa 2000, s. 604.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]