Edukira joan

K

Wikipedia, Entziklopedia askea
Artikulu hau letrari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «K (argipen)».
K
K
Euskal alfabetoa
A aB bC c • (Ç ç)1D d
E eF fG gH hI iJ j
K kL lM mN nÑ ñO o
P pQ qR rS sT tU u
V vW wX xY yZ z

Digramak: ddtttstxtz
Beste irudikapen batzuk
Bandera
BrailleK, k, K, k, Ⓚ, ⓚ, 🄚, ⒦, 🅚, 🅺, 🄺 eta K
ASL
Kodeakmorse kodea: -.-
NATO alfabeto fonetikoa: Kilo
Braille ASCII (en) Itzuli: K

1ç letra, c letraren aldaera da euskal alfabetoan.

K edo ka euskal alfabetoko hamaikagarren hizkia da. K (larriz) eta k (xehez) idazten da.

Erabilera idatzia historian

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

K hizkia gaur egun euskaraz ezagutzen dugun soinua adierazteko aspalditik erabili izan da. Euskarazko lehen testuetan soinu hori adierazteko c, qu, k, q eta ch erabiltzen baziren ere, 1783. urtean Martin Duhalde ke eta ki sistematikoki idazten hasi zen, crekin batera beste kasuetarako. Handik urte batzuetara, 1827.ean, Darrigolek soinu hori beti k idaztea erabaki zuen beste letren ordez[1].

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Zuazo, Koldo. (2005). Euskara batua. Ezina ekinez egina. Elkar ISBN 84-9783-316-3..

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Zirriborro Artikulu hau zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.