Delta D

Delta D
Función	Lanzador espacial lixeiro
país de orixe	Estados Unidos[1]
Tamaño
altura	32,0 m[1]
diámetro	2,44 m[1]
masa	63.966 kg[1]
Etapas	3[1]
Carga LEO
masa	450 kg[1]
Carga GTO
masa	104 kg[1]
foguetes derivados
Familia	Delta[1]
Lanzamento históricos
Estado	Retirado en 1965[1][2]
Sitios	Centro Espacial de Cabo Cañaveral
Total de lanzamentos	2
exitosos	2
Voo inaugural	19 de agosto de 1964[1][2]
Último voo	6 de abril de 1965[1][2]
Acelerarores – Castor 1[1]
altura	5,92 m[1]
diámetro	0,79 m[1]
masa baleiro	535 kg[1]
masa cheo	3852 kg[1]
impulsado por	1 M33-20-4[1]
potencia máxima	286,001 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	232 s (a nivel do mar), 247 s (no baleiro)[1]
propelente	Propelente sólido[1]
Primeira etapa – Delta Thor TA[1]
altura	18,41 m[1]
diámetro	2,44 m[1]
masa baleiro	3175 kg[1]
masa cheo	49.442 kg[1]
impulsado por	1 MB-3-3[1]
potencia máxima	866,710 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	256 s (a nivel do mar), 290 s (no baleiro)[1]
propelente	Oxíxeno líquido e queroseno[1]
Segunda etapa – AJ10-118D[1]
altura	5,58 m[1]
diámetro	0,84 m[1]
masa baleiro	545 kg[1]
masa cheo	2693 kg[1]
impulsado por	1 AJ10-118D[1]
potencia máxima	33,695 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	278 s (no baleiro)[1]
propelente	Ácido nítrico e UDMH[1]
Terceira etapa – Altair 2[1]
altura	2,53 m[1]
diámetro	0,64 m[1]
masa baleiro	37 kg[1]
masa cheo	275 kg[1]
impulsado por	1 X-258[2]
potencia máxima	22,241 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	266 s (no baleiro)[1]
propelente	Propelente sólido[1]
[ editar datos en Wikidata ]

O Delta D foi un foguete espacial lixeiro dos estadounidense en servizo entre 1964 e 1965.^[1][2]

O Delta D foi un foguete lixeiro da familia de foguetes Delta que foi usado dúas veces entre 1964 e 1965. Parecido ó Delta C, contaba cunha primeira e terceira etapas melloradas e usaba tres pequenos foguetes aceleradores de propelente sólido para axuda na engalaxe. Era capaz de situar 104 kg de carga en órbita baixa terrestre.^[1][2]