Delta N

Delta N / Delta N6
Función	Lanzador espacial lixeiro
país de orixe	Estados Unidos[1]
Tamaño
altura	33,0 m[1]
diámetro	2,44 m[1]
masa	90.000 kg[1]
Etapas	2[1]
Carga LEO
masa	900 kg (Delta N) ou 1600 kg (Delta N6)[2]
foguetes derivados
Familia	Delta[1]
Lanzamento históricos
Estado	Retirado[1][3]
Sitios	Centro Espacial de Cabo Cañaveral, Base Vandenberg da Forza Aérea
Total de lanzamentos	9
exitosos	8
fallos	1
Voo inaugural	16 de agosto de 1968[1][3]
Último voo	12 de marzo de 1972[1][3]
Acelerarores – Castor 2[1]
altura	6,04 m[1]
diámetro	0,79 m[1]
masa baleiro	695 kg[1]
masa cheo	4424 kg[1]
impulsado por	1 TX-354-3[1]
potencia máxima	258,915 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	232 s (a nivel do mar), 262 s (no baleiro)[1]
propelente	Propelente sólido[1]
Primeira etapa – Delta Thor LT[1]
altura	21,43 m[1]
diámetro	2,44 m[1]
masa baleiro	3715 kg[1]
masa cheo	70.354 kg[1]
impulsado por	1 MB-3-3[1]
potencia máxima	866,710 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	256 s (a nivel do mar), 290 s (no baleiro)[1]
propelente	Oxíxeno líquido e queroseno[1]
Segunda etapa – AJ10-118E[1]
altura	6,28 m[1]
diámetro	1,40 m[1]
masa baleiro	785 kg[1]
masa cheo	6009 kg[1]
impulsado por	1 AJ10-118E[1]
potencia máxima	35,098 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico	278 s (no baleiro)[1]
propelente	Ácido nítrico e UDMH[1]
[ editar datos en Wikidata ]

O Delta N foi un foguete espacial dos estadounidense de dúas etapas en servizo entre 1968 e 1972.^[1][3][4][5]

O Delta N foi un foguete lixeiro da familia de foguetes Delta que foi usado nove veces entre 1968 e 1972. Contou cunha variante, o Delta N6, que en lugar de tres foguetes aceleradores de propelente sólido usaba seis. Esta variante foi lanzada en tres das noves veces. Do total de 9 lanzamentos do Delta N e o Delta N6, unha acabou en fallo e o resto de lanzamentos tivo éxito.^[1][3][4][5]