AJ10

O AJ10-101 derivaba da segunda etapa do foguete Vanguard e usouse xunto cunha primeira etapa Thor para lanzar satélites artificiais. As primeiras probas do motor tiveron lugar o 21 de febreiro de 1958.^[2]

Foi unha versión en aceiro inoxidable do AJ10 básico usado no foguete Able e mellorada para aumenta-lo pulo de 34,7 kN a 37,0 kN e incrementar a duración da combustión ata dúas veces e media. Voou por primeira vez en 1960 e a etapa resultante foi denominada Ablestar. Foi o primeiro motor capaz de reencenderse no espazo.^[3]

Usado en etapas superiores de distintos foguetes Able e Delta (como o Delta A).^[4]

Usado nas etapas superiores dos foguetes Delta B, Delta C e Delta D. Voou por primeira vez en 1962. Atópase fóra de produción.^[5]

Usado nas etapas superiores dos foguetes Delta E, Delta G e Delta J, Delta L, Delta M e Delta N. Voou por primeira vez en 1965.^[6]

Usado nas etapas superiores dos foguetes Delta 0100 e Delta 1000. Voou por primeira vez en 1972.^[7]

Usado na etapa superiores do foguete Delta G.^[8]

Usado na etapa superior do foguete Delta H.^[9]

Usado na etapa superior do foguete Delta J.^[10]

Usado na etapa superior do foguete Delta K. Voou entre 1982 (estrenándose no voo Delta 164) e 1989 e alimentábase de tetróxido de nitróxeno e Aerozine 50.^[11]

Foi un modelo a subescala do motor que se usaría no sistema de propulsión do módulo de servizo das naves Apollo. Probouse por primeira vez en 1960.^[12]

Foi o motor elixido para ser usado como propulsión principal do módulo de servizo das naves Apolo.^[13]

Desenvolvido ininicialmente como motor para os foguetes Vanguard e Able. Voou por primeira vez en 1958.^[14]